Zadośćuczynienie w związku z wypadkiem komunikacyjnym

Aneta Bernat19 maja 2020Komentarze (0)

W obecnych czasach najpopularniejszym i najbardziej komfortowym środkiem transportu jest samochód. Oczywiste jest zatem, że pojazdów z roku na rok przybywa. Mimo, iż pojazdy te są coraz bardziej bezpieczne, drogi po których się poruszają coraz lepsze to nadal niestety zdarzają się wypadki komunikacyjne. Niezależnie od tego czy dana osoba uczestnicząca w wypadku komunikacyjnym jest kierowcą, pasażerem czy pieszym – może niestety stać  się poszkodowanym.

Wypadek komunikacyjny

Przepisy prawa nie definiują wprost „wypadku komunikacyjnego”. Wypadek komunikacyjny to według jednego z największych towarzystw ubezpieczeniowych kwalifikowalna postać nieszczęśliwego wypadku wywołanego ruchem pojazdów na drodze, w którym ubezpieczony brał udział jako uczestnik ruchu bądź kierowca, z tym że „pojazd”, „droga”, „uczestnik ruchu” i „kierowca” rozumiane są zgodnie ze znaczeniem nadanym przez obowiązujące przepisy prawa o ruchu drogowym; za pojazd uznano również tramwaj.

Kogo uznajemy za poszkodowanego?

Za poszkodowanego w wypadku komunikacyjnym możemy uznać osoby uczestniczące w wypadku komunikacyjnym, którzy odnieśli uszkodzenia ciała – może zatem to być kierowca, pasażerowie pojazdu (zarówno pasażerowie jadący w pojeździe sprawcy jak i z innym kierowcą poszkodowanym czy biorący udział w wypadku) oraz pieszych (np. potrąconych na przejściu dla pieszych) i rowerzystów, motocyklistów. Należy zwrócić uwagę, iż zadośćuczynienie nie przysługuje sprawcy wypadku.

W przypadku, wypadków śmiertelnych – jako osoby poszkodowane, a tym samym uprawnione do otrzymania zadośćuczynienia należy uznać osoby z najbliższego kręgu osoby, która w wypadku poniosła śmierć – czyli m.in. rodziców, dzieci, rodzeństwo, dziadków osoby zmarłej.

Czy poszkodowanemu przysługuje jedynie zadośćuczynienie?

Katalog świadczeń przysługujących poszkodowanemu w wypadku komunikacyjnym jest szeroki, w zależności od okoliczności wypadku i doznanych uszkodzeń ciała, a w konsekwencji stanu zdrowia poszkodowanego oraz procesu jego leczenia i rehabilitacji. Na temat  możliwych świadczeń przysługujących poszkodowanemu został poświęcony w wpis pt. „Obrażenia ciała a przysługujące świadczenia

Zadośćuczynienie jako świadczenie pieniężne

Zadośćuczynienie jest świadczeniem związanym z realizacją obowiązków odszkodowawczych tytułem szkody na osobie. Należy je kwalifikować zatem jako podstawowe świadczenie kompensujące powstałą szkodę nazywaną tutaj krzywdą tzn. szkodę osobową o charakterze niemajątkowym.  Zgodnie z  art. 445 § 1 k.c. w związku z  art. 444 § 1 k.c.:

osobie poszkodowanej, która w wyniku wyrządzonej jej szkody doznała uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia sąd może przyznać odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę

Cechy zadośćuczynienia:

1. świadczenie jednorazowe: wypłacane co do zasady jeden raz a przy jego określaniu należy uwzględnić w jego wysokości wszystkie elementy krzywdy łącznie z tymi, które mogą ujawnić się w przyszłości;

2. świadczenie pieniężne: wypłacane zwykle na konto poszkodowanego lub podmiotu upoważnionego przez poszkodowanego do odbioru zadośćuczynienia;

3. ma stanowić sposób złagodzenia cierpień fizycznych i psychicznych poszkodowanego oraz wyrównać uszczerbek o charakterze niematerialnym związanym z doznaną krzywdą, która przejawia się ograniczeniami ruchowymi, ograniczeniami w możliwości wykonywania czynności życia codziennego, rozmiarem kalectwa, oszpeceniem, długotrwałością cierpień, leczenia, rehabilitacji (czyli m.in. bolesność zabiegów, dokonywane operacje, leczenie sanatoryjne, okres dochodzenia do względnej sprawności, przywrócenie funkcji organizmu etc.), poczuciem bezradności życiowej, ograniczeniem widoków i możliwości poszkodowanego w przyszłości (zatem w tym przypadku chodzi o niemożność podjęcia pracy, wykonywania wyuczonego zawodu, uprawiania sportu, uczestniczenia w życiu rodzinnym, rodzinnych uroczystościach, posiadania dzieci, aktywnego korzystania z życia i rozrywek);

4. świadczenie o charakterze osobistym tzn. przynależne jest co do zasady poszkodowanemu.

Wysokość zadośćuczynienia

Podkreślić należy, iż każdą sprawę należy rozpatrywać indywidualnie i dopiero indywidualna analiza określonej sprawy pozwala na oszacowanie należnej w niej wysokości zadośćuczynienia w zależności od doznanych urazów, wieku poszkodowanego, skutków wypadku na sferę życia prywatnego i zawodowego.

W praktyce często zdarza się, że na etapie likwidacji szkody, towarzystwa ubezpieczeniowe zaniżają przyznane kwoty zadośćuczynienia lub wręcz odmawiają wypłacenia tego świadczenia.

Jako przykład można wskazać jeden z najpopularniejszych uszkodzeń ciała będących następstwem wypadku – skręcenie i naderwanie odcinka szyjnego kręgosłupa. Zazwyczaj towarzystwa ubezpieczeniowe wypłacają kwoty bezsporne w graniach 500,00 2.000,00 na etapie przedsądowym lub też odmawiają wypłaty. W zależności od stanu zdrowia poszkodowanego oraz wpływu wypadku na jego życie zawodowe i prywatne (jeżeli są ku temu przesłanki) na skutek odwołania złożonego przez poszkodowanego, towarzystwa ubezpieczeniowe dopłacają symbolicznie dodatkowe zadośćuczynienie na poziomie kolejnych 500,00 zł do 1.000,00 zł lub proponują ugodę w łącznej kwocie ok. 2.000,00 zł  do 3.000,00 zł.

Inaczej wygląda sytuacja poszkodowanego na etapie postępowania sądowego – a niestety jedynie część poszkodowanych decyduje się na taką drogę. W zależności od wielu czynników o których była mowa wyżej – co do zasady jest możliwość dochodzenia zadośćuczynienia w znacznie wyższej kwocie oscylującej w granicach od ok. 12.000,00 zł do ok. 30.000,00 zł. Różnica jest diametralna.

W odniesieniu do innych uszkodzeń ciała schemat postępowania towarzystw ubezpieczeniowych wygląda analogicznie. W przypadku złamań kończyn na etapie likwidacji szkody są to kwoty zaniżane. Poszkodowani otrzymują kwoty bezsporne w granicach ok. 4.000,00 zł 9.000,00 zł. Następnie po odwołaniu dopłacane są symboliczne kwoty lub proponowana jest ugoda na niekorzystnych warunkach. P

oszkodowani, którzy nie mają wsparcia merytorycznego lub w następstwie wypadku pilnie potrzebują środków finansowych w takich sytuacjach zgadzają się na zaproponowane warunki ugody. To zamyka im drogę do uzyskania odpowiedniego zadośćuczynienia, które zrekompensuje w całości doznane krzywdy.

Jedynie część osób poszkodowanych rezygnuje z ugody i decyduje się na drogę sądową. W przypadku złamań kończyn dolnych i w zależności od ich następstw co do zasady zadośćuczynienie by zrekompensowało doznane cierpienia i krzywdy powinno być wypłacone w granicach 70.000,00 zł90.000,00 zł.

Pamiętać jednak należy, że ustalanie wysokość zadośćuczynienia wiąże się z indywidualną oceną sytuacji pokrzywdzonego oraz zależy od rozmiaru doznanych cierpień nie tylko fizycznych ale i psychicznych, biorąc jednak pod uwagę całokształt okoliczności sprawy oraz wpływ danego zdarzenia na dalsze życie poszkodowanego.

 

Aneta Bernat – Radca prawny

 Lublin, maj 2020

Jeżeli szukasz pomocy prawnej, serdecznie zapraszam Cię do kontaktu. Odezwij się do mnie!

tel. +48 694 468 715mejl: kancelaria@anetabernat.pl

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Wyrażając swoją opinię w powyższym formularzu wyrażasz zgodę na przetwarzanie przez Kancelaria Radcy Prawnego Aneta Bernat Twoich danych osobowych w celach ekspozycji treści komentarza zgodnie z zasadami ochrony danych osobowych wyrażonymi w Polityce Prywatności

Administratorem danych osobowych jest Kancelaria Radcy Prawnego Aneta Bernat z siedzibą w Lublinie.

Kontakt z Administratorem jest możliwy pod adresem kancelaria@anetabernat.pl.

Pozostałe informacje dotyczące ochrony Twoich danych osobowych w tym w szczególności prawo dostępu, aktualizacji tych danych, ograniczenia przetwarzania, przenoszenia danych oraz wniesienia sprzeciwu na dalsze ich przetwarzanie znajdują się w tutejszej Polityce Prywatności. W sprawach spornych przysługuje Tobie prawo wniesienia skargi do właściwego organu nadzorczego.

Poprzedni wpis:

Następny wpis: